A czemuż mój Jezus tak ubogo leży

A czemuż mój Jezus tak ubogo leży? Ani po królewsku ni w drogiej odzieży? Znać dla tego by grzesznika, Czartowskiego niewolnika, Od piekła wybawił, Przez ubóstwo zbawił. Czemuż nie w pałacach rodzi się Dziecina? Wszak świat, niebo, ziemia jego jest dziedzina, Ale w stajence ubogiej, Na sianeczku w ten mróz srogi; W kamiennym żłobeczku, Zimno Paniąteczku. Czemuż nie w bogatej pościeli królewskiej, Nie pod pawilonem leży Pan niebieski? Pajęczyna pawilonem, By każdy człek był zbawionym Od nałogu złego, Bogu obmierzłego. A cóż za dworzany ma małe Dzieciątko, Syn Ojca wiecznego, miłe pacholątko? Osioł z wołem to dworzany, Zważ człeku Pana nad Pany, Bydlęta mu służą, Jak Bogu posłużą.