Ach! jak smutne jest rozstanie

Ach! jak smutne jest rozstanie odchodząc z miejsca tego, O Królowa nieba, ziemi, od obrazu twojego: Jakże cię opuścić mamy, Kiedy cię szczerze kochamy, O Panienko jedyna! Matko Boskiego Syna. Pókiśmy na cię patrzyli, to nam serce pałało, Od miłości i radości weseląc się gorzało: Teraz gdy odejść musiemy, Rzewnemi łzami płaczemy, O Maryja, Maryja! Żal nam serce przebija. Pozwólże nam jeszcze spojrzyć na twe oblicze święte, Niechaj się oczy nasycą, twą miłością przejęte: Nie odrzucaj z nas żadnego, Od obrazu cudownego, Szczególniej w naszym zgonie, Miej nas w swojej obronie.