Ach nieskończony litościwy Boże

Ach nieskończony litościwy Boże! Któż mnie w nieszczęściu mojem zapomoże? Opatrzność Boga mojego, Tylko się udam do niego. Ktokolwiek w ludziach nadzieję pokłada, Lub kto w dostatkach szczęście swe zakłada, Jak jedno, drugie zawiedzie, Pozna w nieszczęściu lub biedzie. Ale kto ufa Boskiej opatrzności, Bóg wszystkiem władny dla swej łaskawości, Prędko pocieszy w kłopocie, I poda rękę sierocie. Każdy i zawsze w Bogu ufność miewaj, Litości jego na swą pomoc wzywaj: Choćby w największym frasunku, Doda ci swego ratunku.