Ach ubogi żłobie

Ach ubogi żłobie! cóż ja widzę w tobie: Droższy widok niż ma niebo w maleńkiej osobie. Zbawicielu drogi, takżeś to ubogi, Opuściłeś śliczne niebo, obrałeś barłogi. Czyżeś nie mógł sobie w największej ozdobie, Obrać pałacu drogiego, nie w tym leżyć żłobie. Gdy na świat przybywasz, grzechy z niego zmywasz, A na zmycie tej sprosności, gorzkie łzy wylewasz. Któż tu nie struchleje, wszystek nie strętwieje, Któż cię widząc płaczącego, łzami się nie zleje.