Co się zamyślasz

Co się zamyślasz sieroto stroskana, Wznieś w górę oczy o pomoc do Pan: Oto Bóg w niebie, patrzy na ciebie, Ztamtąd spogląda, kto czego żąda. Opatrzność jego, ni wszelkie stworzenie Oka swojego ma pilne baczenie: A ręka święta, same zwierzęta, Mnoży i żywi, któż się nie zdziwi? Każe stworzenie świadkiem jego pieczy, Żadną nie gardzi które stworzył rzeczy: Kwiecia na polach, zboża na rolach, Zkądże to mają, że tak wzrastają? W polnej lilii zkąd ta barwna szumna, Ptastwo kto żywi choć nie mają gumna, Któż to te dziwy czyni, że niwy Okrywa trawa, czyjaż to sprawa? Któż to rybami pozasadzał wody, Deszcze kto daje, rosę, mróz, pogody; Słowem kto wszelkich, sprawcą tak wielkich Odmian na świecie, w zimie i w lecie?