Czyńmy świętej Annie dzięki nieustannie

Czyńmy świętej Annie dzięki nieustannie, za wszystkie jej dary; Które nam rozdała, morze łask wylała na ludzi bez miary: Anna w każdym czasie, za nami wstawia się, I Boga nam błaga: Człowieka ratuje, nim się opiekuje, Ubogich wspomaga. Na pomoc przybywa, z rąk śmierci wyrywa, Przy ostatnim zgonie, Nikt przy niej nie zginie, choć w ciężkim terminie, Kogo ma w obronie; Bo przed życia schyłkiem, przybywa z posiłkiem Anielskiego chleba, Kto w drodze ustaje, rękę mu podaje, Prowadzi do nieba. Anna siostry, braci, skarbami bogaci, Trwałemi na wieki; W jej bractwie doznają, którzy jej wzywają, Przemożnej opieki: Anna litościwa, z więzienia dobywa Na wolność grzesznika; Sama o nim radzi, do nicba prowadzi, I piekło zamyka. Litośne jej serce, nie chce w poniewierce Mieć życzliwycb sobie; Spieszy do pomocy, dźwiga ich z niemocy, Wspomaga w chorobie: Lekarką się zowie, chorym daje zdrowie, Głuchym słuch i uszy; Od śmierci wybawia, każdego uzdrawia, Na ciele i duszy. Jest Patronką naszą, gdy nas zewsząd straszą, Za nami obstaje; Od zawistnych broni, w złym razie, w złej toni, Pomocy dodaje: Anna w ogniu, wodzie, i w każdej przygodzie Na ratunek spieszy; Nagim przyodzienie, głodnym posilenie Daje, smutnych cieszy. I przy śmierci stawa, Patronka łaskawa, Ratuje przy zgonie: O jak ten szczęśliwy, umarły lub żywy, Kogo ma w obronie; Annie czyńmy dzięki, że z jej świętej ręki, Łaski odbieramy; Które nam obficie, daje całe życie, Przez nią wszystko mamy.