Dopókąd na świecie

Dopókąd na świecie ciemności grzechowe Panowały wszędzie, plemię Adamowe Trzymając w swej niewoli; Rząd gniewu i piekła swą chodził koleją, Zaledwo się człowiek mógł cieszyć nadzieją, W swojej mizernej doli: Alić się jasność pokazuje, Której się i niebo dziwuje; Bo wschodzi gwiazda Jakubowa, Z niej światu jest ozdoba nowa: Któraż to jest przebóg! co świat oświeciła, Co wszystkie narody wraz uszczęśliwiła? Od wieków znana, Niepokalana. Wszyscy się radujmy, Tryumf wykrzykujmy: Wiwat Maryja! Wiwat niezmazana i niepokalana Maryja, I niepokalana, Wiwat, Wiwat. Marya najświętsza cnót wszelkich zwierciadło, Żeś niepokalana, wnet zaraz opadło Pychy, duchowi złości: Teraz ludzki naród jest wyswobodzony, Przez Maryją Pannę już wyprowadzony, Na drogę szczęśliwości. Widząc się człowiek w Boskiej mocy, Z przyczyny Maryi pomocy, Lilija z pod ciernia wychodzi, Z tej się więc Bóg i człowiek rodzi. Któraż to jest przebóg! co ten owoc wyda, Co z padołu płaczu chwały niebu przyda? Od wieków znana, Niepokalana. Wszyscy się radujmy i t. d.