Dziś bogowidne wzlatujcie orlęta

Dziś bogowidne wzlatujcie orlęta, Już otworzona w niebie brama święta: Król poprzedza i wyśledza Orła drogi, Bóg nad Bogi. Za nim, za nim spiesz się Adamowe plemię. Droga wężowa przytrudna na skale, Dziś ułatwiona w Jezusowej chwale: Ciało zdziera a otwiera Widok śliczny, zbiór dziedziczny, Dom wiecznej radości, dla swych ziemskich gości. Okręt szczęśliwie ocean przemija, Z mnóstwem dusz świętych do lądu zawija: Dróg nie zetrze, ni powietrze, Ni nurt wody, bo narody Dojdą za tym Królem, ziemi obiecanej. Coś niepodobnem sądził Salomonie, To ziemskie ciało w niebieskim Syonie Chrystus mieści, miłość pieści, Niebo czeka na człowieka, Rychło z tej niziny, przyjdą córy, syny.