Idąc w przykrą górę krzyżem przywalony

Idąc w przykrą górę krzyżem przywalony, Grzebiesz się po ziemi zmęczony, zelżony: O Jezu, mój Jezu! tak bardzo spodlony, Bądź od wszystkich ludzi godnie uwielbiony. Już to po raz trzeci pod krzyżem upadasz, Zraniony, strudzony, nic sobą nie władasz: O Jezu cudowny w troistym upadku, Podźwignij nas z grzechów, a broń w złym przypadku. Któż cię to mój Jezu tak często obala, Moich grzechów nałóg, ten cię to z nóg zwala: O Jezu w potrójnym upadku łaskawy, W grzechach znałożonym daj łaskę poprawy. Naszeć to sprosności tak cię obciążyły, Że aż tyle razy z krzyżem obaliły: O Jezu mój Jezu, bądźże dobrotliwym, Pokaż moc twej łaski do grzechu skwapliwym.