Znajdź towarzysza drogi
Aplikacja mobilna
Wróć do śpiewnika

Tradycyjne · PL

Infinitae bonitatis

Zaloguj się, aby zapisywać ulubione
Rozmiar tekstu ♭ −1 Transpozycja +1 ♯ +1

Tekst pieśni Infinitae bonitatis

Infinitæ bonitatis, Et immensæ Majestatis, Scenam recludit præsepium. Hic amor riget, Hic ignis friget, Hic Deus jacet, Hic verbum tacet, Hic immortalis nascitur mortalis. Pennis venti qui portatur, Hic a ventis flagellatur, Lux vera, nocte obruitur. Soles gemelli - Fluunt ocelli, Amore plenæ - Diffluunt genæ, Artus tenelli - Trepidant Puelli. Quem nec ampla terræ castra, Nec cœlorum ambiunt astra, Parvis contegitur fasciolis: Pro Cœli aula - Vilis est caula, Illustre tectum - Nix tegit lectum, Patens rigori - Pervium furori. Orbem terræ qui creavit, Cœli molem qui fundavit, Non habet locum in diversorio. Cui cœlum sedes - Non habet ædes; Qui nos amænat - Qui nos serenat, Flet sub acerbis - Boreæ procellis. Egredimini de duris, Obstinati cordis muris, Filiæ Sion egredimini! Videte bellum - Regem Puellum, Cui sella gramen - Cui thronus stramen, Cui misellus - Servus est asellus.

Dalsza część pieśni (zwrotki: 9)

Pełny tekst jest dostępny po zalogowaniu - także w bezpłatnym planie.

Prawa · domena publiczna

Źródło: Śpiewnik kościelny, red. ks. Michał Marcin Mioduszewski, Kraków 1838 (Wikiźródła: https://pl.wikisource.org/wiki/Śpiewnik_kościelny/Infinitae_bonitatis)

Domena publiczna: wydanie z 1838 r.; tekst według Wikiźródeł (oryginalna pisownia).