Już cię żegnam

Już cię żegnam najmilszy Synu Chrystusie, Serca mego pociecho śliczny Jezusie; Cóż ja pocznę strapiona, Matka twoja opuszczona, Straciwszy ciebie! Weź mnie raczej na śmierć z sobą, Wolę umrzeć razem z tobą, Żyć społem w niebie. Wieczerzą świętą z ciała twego gotujesz, Nogi uczniom umywasz, mile całujesz; Schylasz się do stóp Judasza, Sliczność i ozdoba nasza, Łzami polewasz; Abyś go odwiódł od zdrady, Od niezbożnych żydów rady, Wzgardę odbierasz. Już od żalu umieram na to patrzając, Nie wiem co czynić Matka smutna zostając, Widząc zjadłych żydów czyny, Imają cię bez przyczyny, Dosyć żałości: Na modlitwie klęczącego, Krwawym potem płynącego, Nie masz litości.