Krzyknijmy wszycy, zgodnemi głosami

Krzyknijmy wszyscy, zgodnemi głosami, Winszując sobie wzajem z niebiosami: Że się narodził miłością przejęty, Mikołaj święty. Ledwie żyć bowiem w pieluszkach poczyna, Aż zaraz Bogu post ostry zaczyna, Zachowując go aż do ostatniego, Skonania swego. W młodości swojej, marnościami świata Mężnie pogardza, i wszystkie swe lata Trawi w naukach, Anielskiej czytości, I pobożności. Zmarłych rodziców dobra pozostałe, Daje ubogim i na Boską chwałę: A pielgrzymując w świętej Palestynie, Cudami słynie.