Krzyżu święty nadewszystko

Krzyżu święty nadewszystko, Drzewo przenajszlachetniejsze, W żadnym lesie takie nie jest, Jedno na którem sam Bóg jest. Słodkie drzewo, słodkie gwoździe, Rozkoszny owoc nosiło. Skłoń gałązki Drzewo święte, Ulżyj członkom tak rozpiętym, Odmień teraz onę srogość, Którąś miało z przyrodzenia, Spuść lekkuchno i cichuchno, Ciało Króla niebieskiego. Tyś samo było dostojne, Nosić światowe zbawienie, Przez cię przewóz jest naprawion, Swiatu który był zagubion; Który święta krew polała, Co z Baranka wypłynęła. W jasłkach leżąc gdy tam płakał, Już tam był wszystko oglądał, Iż tak haniebnie umrzeć miał, Gdy wszystek świat odkupić miał, W on czas między zwierzętami, A teraz między łotrami.