Magnificat

Wielbi dusza moja Pana: i rozradował się duch mój w Bogu zbawicielu moim, Iż wejrzał na pokorę służebnice swojej: oto bowiem odtąd błogosławioną mię zwać będą wszystkie narody. Albowiem uczynił mi wielkie rzeczy który możny jest, i święte Imie jego. A miłosierdzie jego od narodu do narodów: bojącym się jego. Pokazał moc w ramieniu swojem: rozproszył pyszne myślą serca ich. Złożył mocarze z stolicy: a podwyższył pokorne. Łaknące napełnił dobrami; a bogacze próżne odpmwił. Przyjął Izraela sługę swego: wspomniawszy na miłosierdzie swoje. Jako mówił do Ojców naszych: Abrahama i potomków jego na wieki. Chwała Ojcu i t. d.