Msza VII za umarłych

Boże Sędzio sprawiedliwy! Usłysz nasze wołanie, Ach Ojcze nasz dobrotliwy, pokaż twe zmiłowanie, Nad duszami zmarłych wiernych, które za swoje grzechy, Zostając w mękach niezmiernych, pragną od nas pociechy. Wszyscy którzy spoczywają w grobach, Syna Bożego Głos usłyszą i powstaną, w dzień ów sądu strasznego: Sprawiedliwi za swe sprawy, chwałę wieczną osiędą; A źli za żywot nieprawy, w piekło wtrąceni będą. Wspomóżże nas Jezu drogi, Zbawicielu nasz Panie! Daj chwalebne na ów błogi żywot, zmartwychpowstanie: Użycz nam teraz skutecznej łaski twej, do poprawy; Byśmy w on dzień trwogi wiecznej, mieli wyrok łaskawy. Święta jest myśl i zbawienna, modlić się za zmarłemi; A tobie Boże przyjemna, przeto nie gardź naszemi Pokornemi modlitwami, ale z wielkiej litości, Zmiłuj się nad dłużnikami twojej sprawiedliwości. Długi naszych siostr i braci tobie Ojcze kochany, Niech Jezus Syn twój zapłaci, przez swoje święte rany: Bądź im miłościw dla niego, dla krzyżowej ofiary; I dla gorzkiej męki jego, uwolnij ich od kary. Święty, święty, nad świętemi! prośby naszej miłości, Przyjmij za twemi wiernemi, odpuść ich ułomności; Których jak Pan sprawiedliwy skazałeś do więzienia, Lecz jak Ojciec miłościwy pragniesz ich wybawienia. Boże wszelakiej pociechy, w tobie nadzieję mamy; Odpuść zmarłej braci grzechy, których my polecamy, Twojej Ojcowskicj miłości, dla zasług Syna twego, Użycz im z twojej litości, odpoczynku wiecznego. Spojrzyj na Syna twojego, na boleści i rany, Na tak gorzką mękę jego, Boże Ojcze kochany! A zmiłuj się nad duszami, za które dał swe życie; By w chwale twej z Aniołami, żywot miały obficie.