Ogrodzie oliwny

Ogrodzie Oliwny widok w tobie dziwny, Widzę Pana mego na twarz upadłego: Tęskność smutek strach go ściska, Krwawy pot z niego wyciska, Ach Jezu mdlejący! Prawieś konający. Kielich gorzkiej męki, z Ojca twego ręki, Ochotnie przyjmujesz, za nas ofiarujesz, Anioł ci się z nieba zjawia, O męce z tobą rozmawia, Ach Jezu strwożony! Przed męką zmęczony. Uczniowie posnęli, ciebie zapomnieli, Judasz zbrojne roty, stawia przedewroty, I wnet do Ogrójca wpada, Z wodzem swym zbójców gromada, Ach Jezusa truje! Zdrajca gdy całuje. A lubo z swym ludem, obalony cudem, Gorzej niż padł wstaje, Jezusa wydaje; Dopiero się nań rzucają, Więzy łańcuchy wkładają, Ach Jezu pojmany! Za złoczyńcę miany. W domu Annaszowym, Arcykapłanowym, W twarz pięścią trącony, upada zemdlony; Kaifasz go w zdradzie pyta, A za bluźniercę poczyta;