Pasterze drzymali

Pasterze drzymali w dolinie, Paszący bydełko, owce i barany, Alić o północnej godzinie, Anioł światłością odziany W przyjemnym rozgłosie Milszą nowinę nad życie Oznajmił, że dziś zrodziło się Boskie w Betleemie dziecię. Pasterze się ze snu porwali, Chcąc iść razem w drogę, by się nic nie bawić: A bydełko jakże zostawić, Myślą co tu czynić dałej. A wtem jasność sroga, Każdego uderzy w oczy; A to co! krzykną ach dla Boga! Że tak widno o północy. A więc wszyscy razem co żywo, Pasterze lękliwi do szopy bieżeli, Aby zobaczyli to dziwo, Które głosili Anieli. Przychodzą. W oborze: Panna, staruszek i dziecię; Takież to, krzykną wielki Boże! Ubogie twoje powicie. Lecz ich nie zraziły bydlęta Wół i osioł, liche pieluszeczki w żłobie: Swoje oddawali prezenta Poklękawszy, Boże tobie! I my dziś klękamy Przed twym Bożym majestatem, Kornemi naszemi modłami, Wielbimy cię z całym światem.