Psalmy nieszporne wierszem

Panu mojemu rzekł Pan Bóg przedwieczny: Siedź sobie na mej prawicy bezpieczny. Aż wszystkie twoje zwyciężywszy wrogi, Jako podnóżek rzucę pod twe nogi. Berło twej władzy wynijdzie z Syonu, Panuj wśród wrogów twych i twego tronu. Tyś jest początkiem, ja ciebie zrodziłem, Pierwej niż światło jutrzenki stworzyłem. Przysiągł Pan żeś ty jest w zakonie nowym, Kapłanem wiecznym Melchizedechowym. Pan przy twym boku z siłami wielkiemi, W dzień gniewu swego zetrze władców ziemi. Sąd swój rozciągnie aż po całym świecie, I nieprzyjaciół swych głowy pogniecie. Wodę pić będzie na drodze z strumienia, Przeto dostąpi sławy, wywyższenia. Chwała Ojcu i Synowi i Duchowi świętemu, Jak była na początku i t. d. Wielbić cię będę całem sercem Panie, Wśród ludzi prawych i gdzie ich zebranie. Wielkie są dzieła Boskie, niepojęte, Z najmędrszej woli wybrane i wzięte. Sława dzieł jego przejdzie w czas daleki, A sprawiedliwość jego trwa na wieki. Z cudów pamiętny i przez litość swoją, Dał pokarm wiernym którzy się go boją. Przymierza swego nie zapomni wiecznie, Moc swych dzieł głosi wybranym statecznie. On im dziedzictwo pogan oddał w dziale, Prawda i prawość są spraw jego szale. Przykazy jego niezmienne w wieczności, Wsparte na prawdzie i sprawiedliwości, On sługi swoje z niewoli wybawił, I wieczne onym przymierze zostawił. Straszne ma Imię lecz pełne świętości, A bojaźń pańska początkiem mądrości. Tcn jest rozumny kto podług niej działa, Cześć jego będzie na wiek wieków trwała. Chwała Ojcu i t. d. Błogosławiony co się boi Pana, Droga przykazań jest mu pożądana. Wzmoże się jego plemię, będzie czczone, Potomstwo prawych jest błogosławione. Sława z bogactwy domu jego chwałą, A sprawiedliwość będzie wiecznie trwałą. On jest w ciemnościach światłością prawemu, Jest miłosiernym zawsze ku nędznemu. Lubym jest, daje i pożycza mile, Rozsądny w mowie, wiekopomny w sile. W pamięci wiecznej będzie sprawiedliwy, Ani mu język zaszkodzi złośliwy. Ufnością w Panu swe serce umacnia, Stałością duszy uczynki uzacnia. Rozsypał, rozdał biednym, a nie zginie, Bo sprawiedliwy w wiecznej chwale słynie. Grzesznik to widząc usycha ze złości, Zgrzyta zębami ginąc w swej chciwości. Chwała Ojcu i t. d. Chwalcież dziateczki najwyższego Pana, Imieniu jego cześć niech będzie dana. Niech Imię Pańskie przebłogoslawione, Po wszystkie wieki będzie uwielbione. Co na wschód słońca i zachód mieszkają, Imieniu Pana niechaj chwałę dają. Wyższy jest ten Pan nad to, co ziemskiego, Nad nieba wyższa jest cześć, chwała jego. Któż jak Pan Bóg nasz? co mieszka wysoko, A widzi w niebie i w ziemi głęboko. On z prochu ziemi podnosi nędznego, On dźwiga z śmieci błotnej ubogiego. By go porównał z książęty i pany, Z książęty ludu zrówna i pogany. On czyni radość dla niepłodnej matki, Lube w jej domu rozmnażając dziatki. Chwała Ojcu i t. d. Chwalcie wraz Pana wszystkie ludy ziemie, Daj mu cześć winną całe ludzkie plemię, Bo miłosierdzie jego jest stateczne, A prawda Pańska trwa na wieki wieczne. Chwała Ojcu i t. d.