Rzućmy się wszyscy społem

Rzućmy się wszyscy społem, Uderzmy w ziemię czołem; Dając pokłon Najwyższemu, W Sakramencie ukrytemu, Bogu naszemu. Wszak pod utratą nieba, Wierzyć każdemu trzeba: Że pod temi przymiotami Chleba, wina, jest Bóg z nami, Choć utajony. A jeśli kto nie wierzy, Ma z ostatniej wieczerzy Jasny dowód, co się stało: Że wino w krew, a chleb w ciało, Bóg swe przemienił. I tę moc dał Kapłanom: Nie Królom ani Panom; Aby oni poświęcali, I nam grzesznym rozdawali, Ciało, krew Pańską.