Ty któryś gorzko na krzyżu umierał

Ty któryś gorzko na krzyżu umierał, Ręceć i nogi gwóźdź srogi rozdzierał; Daj dobrze skonać na krzyżu rozpięty, Baranku święty. Pragnę umierać wraz z tobą i w tobie, W spólnej boleści, w smutku i żałobie; Wcześnie się w twoje zakopuję rany, Jezu kochany. A ci którzy już dni swoje skończyli, A z długów ci się swych nie wypłacili, Przychyl im krzyża i serca skarbnice, Ran krwi krynice. Bolesna Matko najwyższego Boga! Gdy mnie śmiertelna opanuje trwoga, Bądź mi w zbolałem sercu litościwem Portem szczęśliwym. Michale święty i stróżu Aniele! Gdy duszni ścisną mnie nieprzyjaciele, Zgromcie ich hasłem: Któż jak Bóg niezmierny! Nam miłosierny.