Witaj Boże utajony

Witaj Boże utajony Zbawicielu nasz drogi, Tobie pokłon oddajemy zgromadzeni w twe progi: Chryste Jezu pod tym cieniem, Żebrzemy cię naszem pieniem, Z serca wołając do ciebie, Ratujże nas w potrzebie. Tyś pod przymiotami chleba ukrył siebie całego, Byś tym świętym Sakramentem mógł nasycić każdego: Na ołtarzu przemieszkujesz, Swe nam ciało ofiarujesz, Wzywasz: pójdźcie obciążeni, Będziecie posileni. Nie widzą cię oczy nasze, ale serce pojmuje, Że tu jest Bóg utajony który nas zachowuje: Tu jest Baranek niewinny, Który gładzi nasze winy, Tu jest Jezus ukochany, I Pan nad wszystkie Pany. Mógłżeś więcej co uczynić dla nas niegodnych Panie, Podjąwszy śmierć dałeś się nam jeszcze na pożywanie: Miłość twoja choć wszechmocna, Więcej dać nie była mocna; Co być mogło to się stało, Dałeś z Bóstwem swe ciało.