Witaj niebios Królowa Pani

Witaj niebios Królowa Pani, Godnaś wszelkiego pokłonu, Wszak w litości twej zaufani, Ciśniem się do twego tronu: Witaj coś jest najlepsza z matek, Obrono grzeszników szczera, Kto się do cię w życia ostatek Schroni, szczęśliwie umiera. Tyś jest życiem, nadzieją naszą, Twe miłosierdzie bez granic, Niech nas grzechy jak chcą tak straszą, Przy twej obronie to za nic: Do cię syny Ewy wołają, Płacząc, wzdychając wygnańcy, Co wśród nędzy tylko zostają, Smutni tej ziemi mieszkańcy. Nie zważając żeśmy skalani, Krnąbrne, ułomne stworzenia, Z miłosierdzia na nas o Pani! Rzuć twe łaskawe spojrzenia: Czysty owoc czystego łona, Co winy grzeszników maże, Daj po śmierci niech go zasłona Nie kryje, niech się pokaże. Jezus Pan ten co gładzi winy, Kiedy skończymy wygnanie, W szczęśliwości owej jedyny, Niech się nam zbawieniem stanie: Zdarz Maryja dobra bez miary, Wszak tobie cześć niosąc w dani, Składać będziem dzięki, ofiary, O święta! o słodka Pani!