Witaj złączona sercem paro święta

Witaj złączona sercem paro święta, Jak urodzeniem tak cnotą xiążęta: Święci Kryspinie i Kryspinijanie, Boskiego serca ukontentowanie, Ukontentowanie. Wy w towarzystwie Kwintyna świętego, Gardząc honorem szlachectwa świeckiego, Porozdawawszy ubogim intraty, Szukacie wiecznej od Boga zapłaty, Od Boga zapłaty. Chodząc po świecie w zimna i upały, Boskiej jedynie pragnęliście chwały: I na to wasza wychodziła droga, Aby świat cały sprowadzić do Boga, Sprowadzić do Boga. Od xiążęcego w Państwie Rzymskiem krzesła, Na warsztatowe poszłiście rzemiosła: Pracą rąk swoich jak kawałka chleba, Tak się wiecznego dorabiając nieba, Dorabiając nieba.