Wiwat dzisiaj Boskiej Istności

Wiwat dzisiaj Boskiej Istności! Gdy zstępuje z niebios w niskości: Już się ono spełniło, Co pod figurą było: Wesoło na ziemi, gdy Boga widzimy, Krzyknij świecie z wielkiej radości! Już Proroków pismo spełnione, Gdy widzimy słowo wcielone; Symeon się weseli, Gdy słyszy że Anieli Bogu wyśpiewują, Pokój oznajmują, Serce całe radość przenika. Już Ojcowie to uprosili SwięciŚwięci czego sobie życzyli; Płacząc, jęcząc wzdychali, Rosy z nieba wołali: Spuśćcie nam obłoki, Wydajcie nam w skoki, Żebyśmy tu dłużej nie byli. Słodki Jezu jak ci dziękować, Gdyżeś zstąpił Ojców ratować: Gdy Ojcowie już w niebie, Przyjmij dzieci do siebie; Przyjmij Ojców syny, I Matek dzieciny, Niechaj święci i nas ratują. Wiwat, wiwat! wielka ochota, Gdy Bóg nieba otworzył wrota: Nieskończone radości, Gdy Bóg z swojej miłości, Piekło zawojował, I czarta przykował, O szczęśliwa niebios roboto!