Wzmocnij usta twoje

Wzmocnij usta twoje wdzięczności pieniem, Narodzie świętej wiary; Imie to Maryja głoś z uwielbieniem, I składaj serc ofiary: Bo ta wśród ziemi, między wszystkiemi, Jedyna, przezacna, niepokalana. Zanim świat był jeszcze widzialny oku, Ona wtenczas wsławiona W Boskim oczywiście była wyroku, Bez zmazy przeznaczona: I przeto sama, plemię Adama Przechodzi, wybrana, niepokalana. Spieszą na jej Imie i jej wspomnienie, Z hołdem czci, nieba całe; Piekło w sobie czuje dziwne wstrząśnienie: Xiężyc, słońce wspaniałe I świetne gwiazdy, służą jej zawzdy; Bo od nich uznana niepokalana. I co tylko w niebie jest ku ozdobie, Co ma świat w swym przestworze; Niczem to jest wszystko przeciwko tobie, Cieniem na twoje zorze: Przewyższasz trony, berła, korony, Tyś Panią nazwana, niepokalana.