Żal duszę ściska

Żal duszę ściska, serce boleść czuje, Gdy słodki Jezus na śmierć się gotuje Klęcząc w Ogrójcu, gdy krwawy pot leje Me serce mdleje. Więźnia miłości powrozmi krępuje Żołnierz okrutny, uczeń zły całuje; W tem Jezus łzami, gdy się w miłość stapia, Jagody skrapia. Bije, popycha, żyd nieposkromiony, Nielitościwie z tej i z owej strony, Za włosy targa; znosi w cierpliwości, Król z wysokości. Zsiniałe przedtem, krwią zachodzą usta, Gdy zbrojną żołnierz rękawicą chlusta, Wnet się zmieniło w płaczliwe wzdychanie, Serca kochanie.