Zawitaj Jezu z Panny narodzony

Zawitaj Jezu z Panny narodzony! Czemuś w żłóbeczku ubogo złożony? Czemuś w żłóbeczku ubogo złożony. Cóż za przyczyna ubóstwa twojego? Znać byś z sieroty czynił bogatego. Czemuż w tak lichej rodzisz się stajence? Ziębisz w pieluszkach ciało twe panięce. Płaczesz, a na cóż? znać byśmy weseli, W górnych pałacach wszyscy cię widzieli. Płacze i Rachel dziatek swych o Boże, Krwią sfarbowanych jako śliczne róże. A ty czem z niemi wraz się niefarbujesz? Znać że swej dla nich więcej krwi gotujesz. Jadą do ciebie wschodni trzej Królowie, Oddają dary sławni Monarchowie. Któremi ty się lubo kontentujesz, Lecz bardziej serca onychże szacujesz. Tyś serca pragnął przez Mędrca twojego, Jakobyś nad nie nie miał nic milszego. Więc z uprzejmością serca oddajemy, Za co od ciebie zbawienia pragniemy.