Drugie sanktuarium leży około 15 km od Gostynia, na wschodnim skraju Borku Wielkopolskiego, w dawnym mieście Zdzież nad rzeką Pogoną. Zdzież otrzymał prawa miejskie w 1392 roku, a około 1390 roku wzniesiono tu pierwszy, modrzewiowy kościół z obrazem Matki Bożej Pocieszenia. Legenda wiąże początek kultu z uzdrowieniem niewidomego dzięki wodzie z tutejszego źródła. W 1423 roku pożar strawił miasto i kościół; ocalały tylko obraz i gotycka Pieta. Gdy parafię przeniesiono do sąsiedniego Borku, a oba miasta połączyły się, wizerunek zaczęto nazywać Matką Bożą Borecką. Wzmożony ruch pielgrzymkowy trwa tu od drugiej połowy XVII wieku, a sanktuarium potocznie nazywa się Sanktuarium na Zdzieżu.