Kalwaria Wileńska powstała z inicjatywy biskupa wileńskiego Jerzego Białłozora jako wotum za ocalenie Wilna po okupacji moskiewskiej z lat 1655-1660. Według dostępnych opracowań została poświęcona 9 czerwca 1669 roku, w uroczystość Zesłania Ducha Świętego, i od tego czasu odpust obchodzony jest w Zielone Świątki. Droga krzyżowa liczy 35 stacji na trasie około 7 km i kończy się przy kościele Znalezienia Krzyża Świętego. W 1962 roku władze sowieckie zniszczyły niemal wszystkie stacje; odbudowa zaczęła się po 1990 roku, gdy Litwa odzyskała niepodległość. Przejście drogi zajmuje kilka godzin, prowadzi przez zalesione wzgórza nad Wilią i wymaga wygodnego obuwia. Po południu jest czas na Stare Miasto, katedrę z kaplicą św. Kazimierza i cmentarz na Rossie.