Śliczna jak księżyc

Śliczna jak księżyc, porównana z słońcem, Pani na niebie, Początkiem i końcem: Syn się jej zowie, światłość ze światłości, Co to za matka, wiedzą mądrzy, prości: Maryja jej Imię, w głębokiej estymie, Anioł gdy pozdrawia, kto jest niewymawia, Zdrowaś łaski pełna. Ta z Joachima i Anny zrodzona, A córką Boga Ojca ogłoszona, Matką dla Syna Boskiego się staje, Łask oblubieniec Duch święty dodaje: Bóg w Trójcy jedyny, z szczególnej przyczyny, Za matkę obiera, przez Syna zawiera Jedność z ludźmi w ciele. Bóg stworzył człeka na wyobrażenie Podobne sobie, ludzkie pokolenie Traci ozdobę pierwszego stworzenia Przez grzech, dobrego nie godzien imienia: Więc radę Bóg składa, Maryi wypada Imię z Bóstwa skrzyni, cóż Bóg dalej czyni, Rodzi się z Maryi. Staje się Matką, rodzi Boga w ciele, Mówim w pacierzu Bogu, Ojcze, śmiele; Maryja matką Boga jest i ludzi, W czyjemże sercu miłość się nie wzbudzi: Ach! płakać i szlochać, bo nie tak jest kochać, Matkę zasmucamy, gdy Syna gniewamy, Gwałcąc przykazania.