Uważ pobożny człowiecze u siebie

Uważ pobożny człowiecze u siebie, Co Pan w piwnicy ucierpiał dla ciebie: I choćby twoje serce było skałą, Płakaćby miało. Najprzód z ogrójca był wyprowadzony, I przed Annasza pierwej postawiony: Tam odniósł ciężki na twarzy policzek, Aż upadł wszystek. W domu biskupim fałszywi świadkowie, Na Jezusowe nastąpili zdrowie: Kaifasz zdrajca bez żadnej przyczyny, Szukał w nim winy. A gdy się nad nim dość naurągali, Sami spać poszli, Jezusa oddali Między hałastrę żydowskiej czeladzi, O jak mu radzi.